Kriterler
|
Âlim, bilen değil, bildiği şeyi vicdanında duyandır. Câhile karşı âlim ne ise, âlime karşı da hakîm ve feylezof odur. 
|
|
Âlim, şehadet âlemi ve sırf mülk cihetiyle, varlıklarla münâsebete geçer; hakîm ise sürekli olarak gayb âlemi ve öteleri kurcalar.
|
|
Âlim, görüp şâhit olduğu, fakat vicdanında ledünnî bir zevk hâlinde duymadığı güzel şeyleri fena sayabilir. Hakîm, her şeye perde arkası durumu itibariyle yaklaştığı için, bütün fikir ameliyelerini, âdeta bir ibadet neşvesi içinde sürdürür.
|
