Damlalar
Gel ki
İbrahim Özgüleç
Ne dilim başka şey söyler,
Ne kirpiğim değer uykuya;
Ateşin, bu kalbe düştü düşeli.
Hasretin çöl, doyar mı suya…
Ey gönül ülkesinin Sultan’ı!
Eşiğini süpürsün saçlarımız.
Özlemin gözlerimizin vatanı,
Şefaat dilenir avuçlarımız.
Gel ki, eteklerimiz dolsun yâkutla,
Gecemize doğuver ay gibi.
Doluversin içimiz umutla,
Gerilsin, gerilsin yay gibi.
Ey Ferhat, kazmayı bağrıma vur!
Fışkırsın içimi dövüp duran su.
Yağsın göğüme yıldızdan yağmur,
İçmeyen kalmasın İlâhî nûru!
Gel ki
İbrahim Özgüleç
Ne dilim başka şey söyler,
Ne kirpiğim değer uykuya;
Ateşin, bu kalbe düştü düşeli.
Hasretin çöl, doyar mı suya…
Ey gönül ülkesinin Sultan’ı!
Eşiğini süpürsün saçlarımız.
Özlemin gözlerimizin vatanı,
Şefaat dilenir avuçlarımız.
Gel ki, eteklerimiz dolsun yâkutla,
Gecemize doğuver ay gibi.
Doluversin içimiz umutla,
Gerilsin, gerilsin yay gibi.
Ey Ferhat, kazmayı bağrıma vur!
Fışkırsın içimi dövüp duran su.
Yağsın göğüme yıldızdan yağmur,
İçmeyen kalmasın İlâhî nûru!
