Damlalar
Veda
Yılmaz Gül
Nefesler derinden; diller suskun, lâl;
Gezer dimağlarda aslî hakikat.
Ufukta belirir gerçek istikbal,
Misafirlikte son bulurken hayat.
Dalgındır bakışlar, gider sathilik;
Serilen gerçekle her şey aşikâr.
Dökülürken saklı olan hasbilik,
Çıkarılan dersle edinilen: kâr
Sessizliğe karşı haktır gürleyen,
Kabulün simgesi; boyunlar bükük.
Nefs çaresizlikte, teslimdir beden,
Gözler ağlamaklı ruhlarsa çökük.
Hava soğuk değil, hükmedense don;
Hareketler bile isteksiz, sessiz…
Dünya sahnesine İlâhi bir son,
İnsan sekeratta, artık nefessiz…
İbret alır âlem görüp bu hâli,
“Hakk” akıtır gönle bütün oluklar.
Zikre başlar hükmü gören ahâlî,
“Allahüekber”i herkes soluklar...
Veda
Yılmaz Gül
Nefesler derinden; diller suskun, lâl;
Gezer dimağlarda aslî hakikat.
Ufukta belirir gerçek istikbal,
Misafirlikte son bulurken hayat.
Dalgındır bakışlar, gider sathilik;
Serilen gerçekle her şey aşikâr.
Dökülürken saklı olan hasbilik,
Çıkarılan dersle edinilen: kâr
Sessizliğe karşı haktır gürleyen,
Kabulün simgesi; boyunlar bükük.
Nefs çaresizlikte, teslimdir beden,
Gözler ağlamaklı ruhlarsa çökük.
Hava soğuk değil, hükmedense don;
Hareketler bile isteksiz, sessiz…
Dünya sahnesine İlâhi bir son,
İnsan sekeratta, artık nefessiz…
İbret alır âlem görüp bu hâli,
“Hakk” akıtır gönle bütün oluklar.
Zikre başlar hükmü gören ahâlî,
“Allahüekber”i herkes soluklar...
