Kriterler
|
Aslında, ümit, azim ve kararlılık, iman dolu bir kalbe girince, beşerî normaller aşılmş olur. Bu seviyede gönül hayatına sahip olamayanlar ise bunu fevkaladeden sayarlar. 
|
|
İnsan, inanacağı şeyi iyi seçebilmiş ve ona gönül vermişse, artık onun ruh dünyasında, ümitsizlik, karamsarlık ve bedbinlikten asla söz edilemez.
|
|
Fert, ümitle varlığa erer; toplum onunla dirilir ve gelişme seyrine girer. ümitten mahrum bir toplum da felç olmuş demektir. Bu itibarla, ümidini yitirmiş bir fert var sayılamayacağı gibi, ümitten mahrum bir toplum da felç olmuş demektir.
|
|
Ümit, insanın kendi ruhunu keşfetmesi ve ondaki iktidarı sezmesinden ibarettir. Bu sezişle insan, kâinatlar ötesi Kudreti Sonsuz'la münasebete geçer ve onunla her şeye yetebilecek bir güç ve kuvvete ulaşır.
|
